Dijkstra CitroŽn Emmeloord neemt afscheid van vertrouwd gezicht Vondermassen vertrekt na 40 jaar

Emmeloord - Na 40,5 jaar in dienst bij Dijkstra CitroŽn in Emmeloord, was Axel Vondermassen toch wel een beetje hťt gezicht van het autobedrijf. Maar sinds kort niet meer, de 65-jarige Emmeloorder is met pensioen. 'Dat voelt best vreemd hoor', zegt hij.

Hij werkte in totaal 50,5 jaar, waarvan 40,5 bij Dijkstra CitroŽn in Emmeloord. ‘De nieuwe directeur Sip, ken ik nog als klein jochie. Ik was nog op de bruiloft van zijn ouders, de voormalige directie. Dat is toch wel bijzonder hŤ? Het voelt bijna als familie voor mij.’
En dat gevoel is wederzijds, zo bleek tijdens de afscheidsreceptie bij Dijkstra CitroŽn aan de Ondernemersweg 29. Directeur Sip Dijkstra trakteerde Vondermassen op een aantal mooie herinneringen, opgedaan in al die jaren trouwe dienst. ‘Toen ik hier als kleine jongen auto’s poetste, was Axel niet snel tevreden. Ik moest het heel vaak overdoen’, rakelde de directeur lachend op. 

Dijkstra  nam gepast afscheid van haar werknemer met een gezellige receptie en een dinerbon voor Vondermassen en zijn familie.


Begonnen aan Noordzijde

In 1976 begon de Emmeloorder bij Dijkstra aan de Noordzijde als monteur. ‘Dat was een gezellige plek, altijd reuring zo midden in het centrum.’ Later werd hij chef werkplaats en in de slotjaren van zijn carriŤre was Vondermassen aftersales- en kwaliteitsmanager.
De jaren als chef werkplaats vond hij de mooiste. 'Ik ben een man van de techniek en ik vond het contact met klanten fantastisch. Problemen oplossen, sleutelen. Ik heb daar echt van genoten.'

Genieten van vrijheid

Zijn pensioen is natuurlijk nog wel even wennen. ‘Als je al zo lang elke werkdag de wekker zet, dan voelt dat wel wat gek als dat opeens niet meer hoeft’, bekent Vondermassen. ‘Maar ik geniet zeker van de vrijheid. Ik ben wat achterstallig onderhoud thuis aan het wegwerken. Daar had ik eerder gewoon geen tijd voor.’
Aan auto’s sleutelen, zal de gepensioneerde monteur niet meer zo snel doen. ‘Nee hoor, dat is geweest. Ik sluit dat hoofdstuk tevreden af en laat het nu over aan de nieuwe generatie.’