Jan de Boer met pensioen
Kracht van het eerste uur blikt dankbaar terug

Emmeloord – Maar liefst 42 jaar werkte hij bij Dijkstra als autoverkoper. Nu zwaait Jan de Boer (65) uit Marknesse af. Het is het tijd voor de tuin, het koor, fietsen, zijn kinderen en kleinkinderen, wat bemoeienissen met de dorpsactiviteiten in Marknesse. ‘En uitslapen. Gewoon me nog een keertje omdraaien als ik daar zin in heb.’

Zů lang werken bij een bedrijf, het is bijzonder. De Boer vindt dat zelf ook wel. ‘Maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik een andere baan moest zoeken’, klinkt hij nuchter. Tuurlijk, er waren wel eens dagen die minder waren. Moeilijke tijden ook. ‘Maar dat hoort erbij. Die heeft iedereen.’
Jan bleef. Tot zijn pensioen. En daar heeft hij geen spijt van. ‘Ik heb het hier goed gehad.’ Zijn werkende leven begon hij in 1970 als magazijnmedewerker bij een autobedrijf in Emmeloord. In 1976 maakte hij de overstap naar Dijkstra, dat toen nog aan de Noordzijde was gevestigd.

     


‘De vertegenwoordigers gingen toen nog veel de deur uit voor de verkoop van auto’s. Ik zorgde ervoor dat op de zaak de telefoon werd beantwoord en ik was het aanspreekpunt voor klanten die in de showroom binnen wandelden.’ In vergelijking met 2018 waren dat heel andere tijden, herinnert De Boer zich. ‘Alleen al de auto’s die we verkochten waren totaal anders dan de auto’s van nu. We hadden eenden, Acadiane’s en CitroŽns GS. Veel minder modellen ook dan tegenwoordig.’ 

Maar een auto voor de deur was in de jaren zeventig dan ook nog geen vanzelfsprekendheid. ‘Al was de auto wel in opkomst.’  Net toen De Boer zich wat meer ging richten op de verkoop, braken de crisisjaren tussen 1980 en 1989 aan. En ook ten tijde van de Golfoorlog in 1990 was het best wel even spannend in de autobranche. ‘We hadden in februari 1991 nog maar ťťn auto verkocht dat jaar. Dat was eng hoor.’ Maar Dijkstra weerde zich altijd kranig, weet De Boer nog. ‘Het was en is een familiebedrijf met een stevige financiŽle basis. Bovendien bleven we actief onze klant opzoeken, ook in de moeilijkere jaren. We leunden niet achterover, nee. We hielden onze relaties warm. Dat was cruciaal.’ 


     


De verhuizing van de Noordzijde naar de Ondernemersweg op het Emmeloordse industrieterrein, de groei met negen CitroŽn- en zes Kia-vestigingen in elf jaar tijd onder de vlag van twee jonge directeuren; De Boer genoot van alle ontwikkelingen. ‘Ik ben er trots op. Ik snapte die expansiedrift van de jonge garde ook heel goed.’ Dan lachend: ‘Ik vond de computertechniek alleen soms wat moeilijk bij te benen.’ Of hij het nu allemaal niet ontzettend gaat missen? ‘Nee. Ik heb dit altijd met veel plezier gedaan, maar nu is het tijd voor andere dingen.’ Nou ja, zijn vaste klanten misschien wel. ‘Sommigen zijn al 42 jaar bij me. Dan gaat de klantrelatie al lang niet meer alleen over auto’s natuurlijk.’


Zijn afscheid werd onlangs gevierd met een knusse receptie in de Emmeloordse showroom. En om zichzelf te verwennen, kocht hij een nieuwe DS 4 als afscheidscadeau. ‘Heb ik eindelijk zelf ook eens een nieuwe auto. Weet ik ook eens hoe dat altijd voelde voor mijn klanten. En ik kan je verzekeren: het is maar blik, maar in een nieuwe auto voel je je de koning te rijk.’